Kanazawa
Kanazawa leży w środkowej Japonii, w regionie Hokuriku, i jest stolicą prefektury Ishikawa. Miasto rozwinęło się między rzekami Sai i Asano, a jego dzieje mocno wiążą się z rodem Maeda. Ogrody, dawne dzielnice mieszkalne i rzemiosło pozwalają przyjrzeć się różnym stronom tej historii. Na spacerze warto zestawić rozległe otoczenie zamku z wąskimi ulicami, przy których stoją drewniane domy.
W epoce Edo Maedowie rządzili domeną Kaga z zamku w Kanazawie. Sprowadzali samurajów, kupców i rzemieślników, a rozwój miasta wspierali przywilejami dla nowych mieszkańców. Ich mecenat sprzyjał sztuce oraz wyrobom z laki i złota. Kanazawa uniknęła zniszczenia przez naloty podczas drugiej wojny światowej, dzięki czemu zachowała znaczną część dawnej architektury. Nie oznacza to jednak, że każdy budynek w historycznych dzielnicach pochodzi z czasów feudalnych.
Zwiedzanie można rozpocząć od Kenrokuen, zaliczanego do trzech wielkich ogrodów Japonii. Założono go przy zamku, a dla publiczności udostępniono w 1875 roku. Stawy, drzewa, kwiaty i wodospady tworzą tu wiele odmiennych widoków, dlatego lepiej zostawić czas na spokojne przejście ścieżkami. Zimowy wygląd ogrodu współtworzą yukitsuri: liny rozpięte nad drzewami w stożkowatych układach. Podtrzymują gałęzie, chroniąc je przed ciężarem mokrego śniegu.
Przy ogrodzie znajduje się brama Ishikawa-mon, prowadząca ku zamkowi. Warto zwrócić uwagę również na willę Seisonkaku, zbudowaną w 1863 roku przez Maedę Nariyasu dla jego matki. Jej wnętrza wyróżniają mocne kolory ścian i sufitów. To inny sposób poznawania dawnej siedziby możnowładców: przez wystrój mieszkalnych pomieszczeń, a nie tylko obronne elementy zamku. Z kolei przy chramie Oyama uwagę przyciąga trzykondygnacyjna brama z 1875 roku, której ozdobą są barwne witraże.
W Higashi Chaya zachowały się dawne domy gejsz o drewnianych, piętrowych fasadach. Podczas spaceru warto popatrzeć na proporcje budynków i ich bezpośrednie sąsiedztwo z ulicą. W dawnych domach kupieckich wąski front łączył się z głębokim wnętrzem, ponieważ podatek zależał od szerokości fasady. Pomieszczenia ciągnęły się w stronę wewnętrznego ogrodu, a korytarz prowadził od wejścia aż na tył posesji. Taki układ pomaga zrozumieć, jak łączono handel z codziennym życiem rodziny.
Odmienny charakter ma Nagamachi, kojarzone z samurajami. Można tu zobaczyć mury z ubitej ziemi, zwieńczone dachówkami. Wielkość dawnych posiadłości i wygląd bram odzwierciedlały pozycję właścicieli. Trzeba przy tym pamiętać, że autentycznych domów samurajskich pozostało niewiele, a część zabudowy jest powojenna. Kolejnym przystankiem może być Myōryū-ji, zwana świątynią Ninja. Znana jest z ukrytych drzwi, przejść i dróg ucieczki. Według miejscowej legendy miała służyć władcom jako schronienie w razie zagrożenia.
Tradycyjna kuchnia Kaga korzysta z ryb i owoców morza. Jej przykładem jest jibuni, potrawa z kaczki, warzyw i mąki pszennej. Z epoki Edo wywodzi się fermentowane kaburazushi, a słodką część miejscowej kuchni reprezentują wagashi, czyli japońskie słodycze. Z tradycjami handlowymi miasta wiąże się targ Ōmichō, którego początki również sięgają epoki Edo. Liczne stoiska z owocami morza pozwalają przyjrzeć się składnikom ważnym dla regionalnego stołu.
Przy wyborze pory podróży trzeba uwzględnić wilgotny klimat Kanazawy. Lato jest gorące i parne, zimą natomiast występują obfite opady śniegu. Deszcz pojawia się przez cały rok, szczególnie obficie jesienią i zimą. Na piesze zwiedzanie przydadzą się więc ochrona przed opadami i obuwie odpowiednie do pogody. Spacer po ogrodzie dobrze połączyć z oglądaniem architektury i przerwą na regionalny posiłek, zostawiając sobie swobodę zmiany kolejności przy gorszej aurze.
Ambasada RP w Japonii
– adres: Japonia, Tokio, 2-13-5 Mita, Meguro-ku, 153-0062
– telefon : +81 3 57947020
– faks : +81 3 57947024
– e-mail : tokio.amb.sekretariat@msz.gov.pl
Zdjęcie: DimiTalen, CC0 1.0 (creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/), Wikimedia Commons, commons.wikimedia.org/wiki/File:Looking_down_Konya-zaka_with_sakura_blossoms,_Kanazawa,_2016.jpg
