Bari
Bari leży nad Adriatykiem, na południu Włoch, i jest stolicą Apulii. Port, stare miasto oraz regularne kwartały nowszego centrum tworzą tu wyraźnie odmienne części jednej miejskiej przestrzeni. Wystarczy przejść kilka ulic, żeby z ciasnych zaułków trafić na szeroką promenadę. Morze towarzyszy spacerom, ale o charakterze Bari równie mocno decydują kamienne świątynie, zamek i codzienne życie wokół niewielkich placów.
Najstarsza część miasta, Bari Vecchia, zajmuje półwysep pomiędzy portami. Zwiedzanie można zacząć od bazyliki San Nicola, której masywna bryła wyróżnia się wśród zwartej zabudowy. Świątynia wiąże się z przywiezieniem do Bari relikwii świętego Mikołaja w 1087 roku. To ważny punkt w historii miasta, które przez stulecia utrzymywało kontakty ze wschodnią częścią Morza Śródziemnego. Przed dalszym spacerem warto obejść kościół i przyjrzeć się jego kamiennym elewacjom z różnych stron.
Drugą ważną świątynią starówki jest katedra San Sabino. Obie budowle dobrze połączyć w jednej pieszej trasie, zostawiając czas na boczne uliczki. W Bari Vecchia przyjemność zwiedzania polega także na zmianie perspektywy: wąskie przejścia ustępują placom, a zza domów wyłaniają się większe zabytki. Dalej uwagę przyciąga zamek normańsko-szwabski. Jego obronna forma przypomina o czasach, gdy miasto było przedmiotem walk kolejnych władców. Przy takim spacerze nie trzeba trzymać się jednej prostej osi; sama nieregularność starej zabudowy jest częścią wrażenia.
Historia Bari sięga starożytnego Barium, portu włączonego następnie do państwa rzymskiego. Położenie sprzyjało handlowi i podróżom na wschód. W średniowieczu miasto znalazło się między innymi pod panowaniem bizantyjskim, a po trzyletnim oblężeniu w 1071 roku zdobył je Robert Guiscard. Z Bari wiąże się również polski wątek: Bona Sforza, żona Zygmunta Starego, wróciła tutaj z Polski w 1556 roku i zmarła rok później. Wśród jej działań na rzecz miasta było wzmacnianie zamkowych umocnień.
Na południe od starówki rozciąga się dzielnica Murat. Jej prostokątna siatka ulic powstała w wyniku rozbudowy zapoczątkowanej w 1813 roku przez Joachima Murata. Po krętych przejściach Bari Vecchia ten uporządkowany układ jest od razu zauważalny. Via Sparano i Via Argiro należą do handlowej części centrum. Stąd można skierować się nad wodę i przejść fragmentem lungomare, czyli nadmorskiej promenady. Otwarta przestrzeń pozwala spojrzeć na zabudowę z większego dystansu, a spacer nad Adriatykiem stanowi naturalne uzupełnienie oglądania zabytków. Nad wodą widać także użytkową stronę miasta: dawny port rybacki oraz większy port na północy służą różnym potrzebom. Bari od wieków żyje z morskich połączeń.
Kuchnia Bari wyrasta z rolniczych tradycji Apulii. Pszenica, oliwa oraz wino należą do jej podstaw, a jednym z najbardziej rozpoznawalnych makaronów są orecchiette, niewielkie kawałki ciasta przypominające uszka. Ich wklęsły kształt pomaga zatrzymać dodatki. Z miastem związane jest również spaghetti all’assassina, danie o zdecydowanym smaku, przygotowywane z pomidorami i ostrą papryką. Makaron podsmaża się na patelni, dzięki czemu część nitek nabiera wyraźnie przypieczonej powierzchni. To ciekawy wybór dla osób, które chcą poznać miejscowy sposób przyrządzania znanego włoskiego składnika.
Bari ma klimat śródziemnomorski: lato jest gorące i suche, zima łagodna. Na dłuższe piesze zwiedzanie dogodna bywa wiosna lub jesień, kiedy łatwiej uniknąć największego upału. Latem spacer po odsłoniętym nabrzeżu warto zaplanować na ranek albo późniejsze popołudnie, a środkową część dnia przeznaczyć na spokojniejszą przerwę. Łagodna zima nie oznacza stałej słonecznej pogody, dlatego przy wyjeździe poza sezonem przyda się także okrycie chroniące przed deszczem.
Ambasada RP we Włoszech
– adres: Via P.P. Rubens 20, 00197 Roma
– telefon : +39 06 36 204 200
– faks : +39 06 321 78 95
– e-mail : ambaroma@msz.gov.pl
Zdjęcie: Marco China67, CC BY-SA 4.0 (creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/), Wikimedia Commons, commons.wikimedia.org/wiki/File:Skyline_alba_02.jpg
