Walencja
Walencja leży na wschodnim wybrzeżu Hiszpanii, nad Morzem Śródziemnym. W jej krajobrazie mieszczą się gotyckie wieże, targowe hale, ogrody w dawnym korycie rzeki i śmiałe budowle Miasta Sztuki i Nauki. Historyczne centrum skupia zabytki z różnych epok, a nadmorskie dzielnice pozwalają połączyć oglądanie miasta ze spacerem po plaży. Te dwie części Walencji warto potraktować jako osobne odcinki zwiedzania.
Początki miasta sięgają rzymskiej kolonii założonej w 138 roku p.n.e. W średniowieczu Walencja pozostawała pod panowaniem muzułmańskim, z którym wiązał się rozwój upraw i systemów nawadniania. W 1238 roku zdobył ją Jakub I Aragoński. Późniejsze stulecia przyniosły rozkwit handlu śródziemnomorskiego, rzemiosła i sztuki. Ślady kupieckiego bogactwa można odnaleźć w monumentalnych budowlach starówki, zwłaszcza w dawnej giełdzie jedwabiu.
Spacer po centrum można zacząć przy katedrze. Jej architektura łączy gotycki korpus z romańskimi i barokowymi elementami, dlatego obejście budynku jest równie ciekawe jak oglądanie wnętrza. Nad dachami wznosi się dzwonnica El Miguelete, nazywana również Micalet. Przy katedrze leży Plaza de la Virgen z fontanną Turii i bazyliką Matki Bożej Opuszczonych. Sąsiednia Plaza de la Reina daje kolejną perspektywę na świątynię i jej wieżę.
Dalej można skierować się w uliczki dzielnicy El Carmen albo ku dawnym bramom miejskim. Torres de Serranos i Torres de Quart przypominają o obwarowaniach, które otaczały Walencję. Inny fragment historii pokazuje Lonja de la Seda, czyli giełda jedwabiu. Ten gotycki zabytek, wpisany na listę UNESCO, świadczy o znaczeniu tutejszych kupców. Warto zestawić go z secesyjną halą Mercado Central: obydwa miejsca opowiadają o handlu, lecz powstały w odmiennych epokach.
Ogrody Turii zajmują dawne koryto rzeki, której bieg zmieniono po katastrofalnej powodzi. Wydłużony pas zieleni przecina miasto, tworząc przestrzeń spacerów, zabawy i sportu. Można przejść jego fragment zamiast wracać przez zabudowane ulice. Przy jednym z krańców ogrodów znajduje się Miasto Sztuki i Nauki. Kompleks zaprojektowany przez Santiago Calatravę i Félixa Candelę mieści między innymi muzeum nauki, oceanarium oraz gmach opery. Jego rzeźbiarskie formy stanowią wyraźną odmianę po zwiedzaniu gotyckiego centrum.
Od strony morza uwagę przyciąga plaża Malvarrosa z promenadą. To miejsce na dłuższy spacer nad wodą, poza ciasną zabudową starówki. Z kolei na południe od właściwego miasta leży laguna Albufera, otoczona terenami związanymi z uprawą ryżu. Jej krajobraz pomaga zrozumieć, dlaczego właśnie ryż zajmuje tak ważne miejsce w miejscowej kuchni. Wycieczkę nad lagunę można potraktować jako uzupełnienie pobytu w Walencji.
Najbardziej znanym daniem jest paella, wywodząca się z Walencji. Wśród tradycyjnych składników mięsnych występują kurczak i królik, a kuchnia regionu obejmuje także ryż z owocami morza oraz arròs negre, czyli czarny ryż. Obok potraw ryżowych pojawia się fideuà, przygotowywana z makaronu. Na słodką przerwę pasują fartons, podłużne wypieki podawane z chłodną horchatą. Ten napój, zwany po walencku orxata, powstaje z bulw cibory jadalnej, określanych jako chufa.
Walencja ma łagodne zimy oraz gorące, suche lata. W cieplejszych miesiącach dłuższe spacery najwygodniej planować rano lub pod wieczór. Jesień przynosi większe opady, czasem gwałtowne, więc słoneczne wybrzeże nie oznacza pogody jednakowej przez cały rok. Osobny rytm nadaje miastu marcowe święto Fallas. Na ulicach stają wtedy rozbudowane, często satyryczne kompozycje figur, którym towarzyszą pokazy pirotechniczne. Tradycyjny finał obchodów stanowi ich spalenie w noc świętego Józefa.
Ambasada RP w Hiszpanii
– adres: Calle Guisando 23 bis, 28035 Madryt
– telefon : +34 913 736 605
– faks : +34 913 736 624
– e-mail : madryt.amb.sekretariat@msz.gov.pl
Zdjęcie: Diego Delso, CC BY-SA 3.0 (creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/), Wikimedia Commons, commons.wikimedia.org/wiki/File:Catedral_de_Valencia,_Valencia,_Espa%C3%B1a,_2014-06-30,_DD_160.JPG
